Ας παλέψουμε τις πιθανότητές μας…

Στο Champions League

Οι ευρωπαϊκοί στόχοι του ΑΠΟΕΛ επιτεύχθηκαν και με το παραπάνω αφού η ομάδα βρίσκεται ήδη στις 16 καλύτερες της Ευρώπης! Όμως, η ομάδα μας έχει τις πιθανότητές της για ακόμα ένα βήμα και θα πρέπει να τις παλέψει όσο μπορεί.

Στο καμίνι του ΓΣΠ όλα μπορούν να συμβούν στις 7 του Μάρτη. Όπως λύγισαν άλλες ομάδες μεγαλύτερες από τη Ολίμπικ Λυών, μπορεί  το ίδιο να γίνει και με τη γαλλική ομάδα. Φτάνει οι παίκτες μας να μπουν στο γήπεδο δυνατά και αποφασισμένοι. Η βοήθεια του κόσμου, δεν το συζητώ, θα είναι δεδομένη!

Διανύουμε την πιο πετυχημένη χρονιά που είχε ποτέ κυπριακή ομάδα και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνούμε! Μια ακόμα επιτυχία, όμως και ένα επιπλέον βήμα στην Ευρώπη δεν θα χαλούσε κανένα μας…

Στο κυπριακό πρωτάθλημα

Εμείς οι οπαδοί του ΑΠΟΕΛ δεν είμαστε αχάριστοι!  Είμαστε απλά απαιτητικοί! Δεν θέλουμε τα πάντα… Θέλουμε αυτά που η ομάδα μας μπορεί! Θέλουμε να βλέπουμε παίκτες και τεχνική ηγεσία να προσπαθούν, να παλεύουν και να πετυχαίνουν το καλύτερο δυνατό.

Η απώλεια του πρωταθλήματος δεν θα είναι καταστροφική, ειδικά φέτος που η ομάδα έκανε αυτή την καταπληκτική πορεία στην Ευρώπη. Θα είναι όμως αχώνευτη, αφού ο ΑΠΟΕΛ έδειξε ότι μπορεί να κατακτήσει και το κυπριακό πρωτάθλημα! Αφού με μερικές μικρές διορθωτικές κινήσεις είμαστε η καλύτερη ομάδα στην Κύπρο με διαφορά.

 Ο ΑΠΟΕΛ μπορεί να κατακτήσει αυτό το πρωτάθλημα! Γι’ αυτό το ζητούν οι οπαδοί του!

Τίποτα δεν έχει χαθεί ακόμα! Με αντεπίθεση διαρκείας και με την απόδοση που πρέπει στους επόμενους αγώνες και τα play offs ο ΑΠΟΕΛ μπορεί να βρεθεί στην κορυφή! Φτάνει να δούμε τον ΑΠΟΕΛ που όλοι θέλουμε να βλέπουμε στο γήπεδο…

 Μην σταματάς, λοιπόν, ούτε λεπτό κ’ εμείς ξανά θ’ ανάβουμε φωτιά…

Τι είπε ο Sir Alex Ferguson για την Ομάδα μας

Αν μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, τότε πόσες λέξεις είναι ένα βίντεο;

http://www.youtube.com/watch?v=0whqWRShWKU

Ενδιαφέρον άποψη στο Εσύ το Είπες

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο αναρτήθηκε στο apoel.net και πιο συγκεκριμένα στην στήλη-φωνή του κόσμου "Εσύ το είπες". Πρόκειται για μια άποψη η οποία μας βρίσκει 100% σύμφωνους και την οποία εδώ και μήνες έχω και σαν προσωπική εκτίμηση ως προς τι φταίει τελικά στην Ομάδα.

Η σωματική κούραση είναι μια καλή δικαιολογία ωστόσο τα λεπτά συμμετοχής πολλών πρωτοκλασάτων μονάδων μας δεν συμφωνούν. Η μη εκπλήρωση μεταγραφών είναι καλή δικαιολογία μόνο για τους μεταγραφομανείς, οπαδούς που δεν χορταίνουν από αποτυχημένες μεταγραφές και είναι σίγουροι πως μια μεταγραφή θα τους βγει και μάλιστα θα τους φέρει και το πολυπόθητο τρόπαιο στο τέλος της χρονιάς.

Η άποψη λοιπόν του πιο πάνω οπαδού προτείνει (όπως και εμείς εδώ) παρθεί επαγγελματική συμβουλή για όλα αυτά που συμβαίνουν μιας και είναι για όλους μας πρωτόγνωρα. Ναι, δεν είναι ντροπή να το παραδεχτούμε πως ζούμε σε μια φάση που κανένας άλλος δεν έζησε σε αυτό το νησί. Απεναντίας, είμαστε περήφανοι γι' αυτό.

Για περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε εδώ. 

Μεταγραφική Ιανουαρίου. Όλοι οι οπαδοί μας ήθελαν επιθετικό στην Ομάδα, εδώ και τώρα! Αντικαταστάθηκε ο Μπελάιτ από τον Σόουζα και το θέμα των μεταγραφών έκλεισε. Η διοίκηση έκανε ξεκάθαρες τις προθέσεις τις για μη υλοποίηση επιπλέον μεταγραφικής κίνησης.

Η υπόθεση άνοιξε ξανά απρόσμενα επειδή ήρθε μια πρόταση για τον Γιάχιτς που ομολογουμένως δεν πρόσφερε τα αναμενόμενα αν και το δείγμα που μας έδειξε δεν ήταν αρκετό. Μάλιστα σε ένα-δύο δύσκολους Ευρωπαϊκούς αγώνες αναδείχθηκε και ο πολυτιμότερος. Δεν μας χάλασε καθόλου η πρόταση που ήρθε από τους τούρκους  αφού εμάς βέβαια το μυαλό μας κόλλησε στον επιθετικό!

Η κίνηση αυτή έκανε πολλούς να πιστέψουν πως θα έρθει ο πολυπόθητος επιθετικός. Ελάχιστες ήταν οι περιπτώσεις που οι οπαδοί μας (συμπεριλαμβανομένου και εμένα) διερωτήθηκαν γιατί να αντικατασταθεί ένας μεσο-αμυντικός από έναν επιθετικό. Όπως και να 'χει, η μεταγραφή δεν έγινε ποτέ.

Τελικά η θέση του Γιάχιτς έμεινε κενή. Σήμερα, ψάχνουμε αμυντικούς ένεκα τραυματισμών όλων των κεντρικών μας αμυντικών. Ίωση ο Κακά, τραυματίας ο Ζόρζε ενώ και ο Ολιβέιρα λόγω αποχής δεν παρουσιάζεται έτοιμος. Πληρώσαμε μάλιστα αυτό το γεγονός με το πρόσφατο λάθος του.

Η πραγματικότητα είναι πως και επιθετικό να παίρναμε επειδή το ζητούσαν έντονα οι οπαδοί μας, αύριο,  στον κρισιμότερο αγώνα του μήνα,  θα πρέπει να στερηθούμε τον καλύτερο μας μέσο μιας και ο Μοράις θα πρέπει να παίξει πίσω για να καλύψει το κενό του αμυντικού. Άσε που ο Ολιβέιρα εξακολουθεί να είναι ανέτοιμος.

Που θέλω να καταλήξω; Ο μηδενισμός των πάντων αλλά κυρίως αυτοί οι ισχυρογνώμονες οπαδοί μας πρέπει επιτέλους να καταλάβουν πως μια μεταγραφή ενός επιθετικού δεν πρόκειται να λύσει το πρόβλημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Πολύ απλά επειδή το πρόβλημα δεν μόνο  έγκειται στην έλλειψη του σκόρερ αλλά είναι πολύ βαθύτερο. Για όσους έχουν όρεξη να διαβάσουν την άποψη μου για το πρόβλημα, πατήστε εδώ. Για τους υπόλοιπους απλά θα  συνιστούσα όπως επιτέλους αλλάξει αυτή η Κυπριακή  ττοπουζο-προσέγγιση στο όποιο πρόβλημα εμφανίζεται στην Ομάδα μας και να σοβαρευτούμε λίγο. Η Ομάδα έκανε το καθήκον και έγινε Ευρωπαϊκή. Έχουμε και εμείς την ευθύνη να γίνουμε Ευρωπαίοι οπαδοί αν θέλουμε να παραμείνουμε εκεί.

Τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά;

Γίνεται ολοένα και πιο φανερό το τίμημα που πρέπει να πληρώσει κάποια Κυπριακή ομάδα για να «πετύχει» στην Ευρώπη. Τουλάχιστο σε τρεις περιπτώσεις (μία η Ομάδα μας, μία η Ανόρθωση, και μία η ΑΕΚ) όταν έγινε η υπέρβαση το τίμημα ήταν να το πληρώσουν στις εγχώριες διοργανώσεις. Η Ανόρθωση του Τιμούρ που άνοιξε την αυλαία των ομίλων κάποιους μήνες μετά εξαϋλώθηκε. Ακολούθησε ο ΑΠΟΕΛ του Κοσόφσκι και Ζεβλάκοφ ενώ στην συνέχεια ήρθε και η δεύτερη επιτυχία, αυτή που ζούμε σήμερα που φαίνεται πως στοιχίζει αρκετά ακριβά, παρά τα εκατομμύρια που εισρέουν ακόμα στα ταμεία της Ομάδας. Η ΑΕΚ ... από ομάδα μοντέλο έγινε ομάδα μπουρδέλο και ο αρχιτέκτονας εκδιώχτηκε άρον-άρον.

Τελικά τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά;

Να προσποιηθώ  τον «ειδήμονα» και να πω μετά βεβαιότητας τι φταίει, δεν είναι του χαρακτήρα μου. Να ακολουθήσω την παρέα των υπόλοιπων «προπονητοφάγων» - όχι. Να αρχίσω να μιλώ για αντι-γιοβανικούς και μαλακίες; Ούτε κατά διάνυα!

Τον τελευταίο καιρό ακούω πολλά. Κατά τους περισσότερους ο κύριος λόγος στέκεται  στο γεγονός πως δεν κάναμε μεταγραφές. Λες και αν είχαμε κάποιον καινούργιο Μπελάϊτ στην Ομάδα θα άλλαζαν όλα! Θέλαμε επιθετικό, λέει. Ναι  καλά! Λες και ένα χελιδόνι θα φέρει την Άνοιξη. Φταίει το σύστημα είπε κάποιος άλλος. Λες και δεν είναι με αυτό το σύστημα που εδώ και 4 χρόνια ο Γιοβάνοβιτς κοουτσάρει  την ομάδα-μοντέλο με το ζηλευτό μας passing-game με το οποίο κατέκτησε τόσους τίτλους ενώ μας έκανε και γνωστούς σε ολόκληρο το κόσμο! Πρόσφατα άκουσα και αυτό το ανέκδοτο. Ο Γιοβάνοβιτς λέει είναι κλειστός σε μεγάλη Ευρωπαϊκή ομάδα άρα δεν τον απασχολεί η μετέπειτα πορεία του ΑΠΟΕΛ, άρα γραμμένους μας έχει. Λες και αυτή η μεγάλη Ευρωπαϊκή ομάδα όταν δει πως ο προπονητής μας είναι ανίκανος να κερδίσει την Αλκή θα επιμένει να τον πάρει. Άκουσα και άλλα πολλά. Ένα σωρό μαλακίες! Μαλακίες που αν τις άκουα από κινέζο θα γελούσα. Αλλά τις ακούω από ΑΠΟΕΛίστες και όχι μόνο δεν γελάω αλλά λυπάμαι. Λυπάμαι για τις αυτοκαταστροφικές τάσεις που έχουμε γενικώς σαν οπαδοί. Βρισκόμαστε ακόμα ανάμεσα στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης με το όνειρο να είναι ακόμα ζωντανό. Βρισκόμαστε ακόμα μόλις 4 βαθμούς από την κορυφή, γνωρίζοντας μάλιστα πως καμία από τις συνδιεκδικήτριες δεν έδειξε να είναι ομάδα μοντέλο που θα μπορούσε να το κάνει περίπατο.

Ναι, χάσαμε βαθμούς. Χάσαμε βαθμούς χωρίς καν να παίξουμε ποδόσφαιρο. Λάθη έγιναν. Και λάθη θα γίνονται. Άλλο η καλόπιστη και άλλο η κακόπιστη κριτική όμως. Άλλο να προσπαθείς να εμψυχώσεις την Ομάδα σου και άλλο να την κατηγορείς, μηδενίζοντας τα πάντα. Μου αρέσει πολλές φορές που διαβάζω σε διάφορες ιστοσελίδες οπαδούς μας να λένε  «δεν θέλω να μηδενίσω όλες αυτές τις χαρές που μας πρόσφερε φέτος η Ομάδα μας, αλλά ...... ».  Είναι αστείο και μίζερο αυτό.

Με ρωτούν κάποιοι. «Ωραία ρε μεγάλε. Και τί φταίει τελικά; Γιατί από την μια στιγμή στην άλλη αυτή η αλλαγή της Ομάδας μας;».

Όπως έχω προαναφέρει θα πω μόνο την προσωπική μου άποψη. Προσωπικά δεν πιστεύω πως φταίνε οι μεταγραφές, ούτε η έλλειψη δυνάμεων. Στο κάτω-κάτω είναι αποδεδειγμένο από το παρελθόν πως αν ρίξεις ένα καινούργιο γρανάζι σε μια καλοδουλεμένη μηχανή το πιο πιθανόν είναι πως κάτι δεν θα δουλέψει σωστά. Θέλετε παραδείγματα της μεταγραφικής του Ιανουαρίου; Μπρίτο, Χάγκαν,  Τσόροβιτς,  Κουτσόπουλος ; Αποτυχία! Μόνο ο Μαρσίνιο θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στις επιτυχημένες μεταγραφές. Ποσοστό επιτυχίας μόλις 20%! Ακόμα και αυτός όμως με το που ήρθε κρίθηκε σαν πλήρης αποτυχία! Μόνο την επομένη χρονιά και αφού πέρασε το στάδιο της προετοιμασίας βαφτίστηκε από τους οπαδούς μας ο μικρόσωμος «μάγος».

Τι φταίει; Άποψη μου είναι η απειρία. Τα αστέρια είναι πολύ ψηλά και δεν υπάρχει ο έμπειρος αυτός πιλότος που θα προσγειώσει την Ομάδα στον δίαυλο του Αρχαγγέλου ομαλά. Το κτύπημα από τέτοιο ύψος είναι οδυνηρό. Μπορεί να έχουμε έμπειρο προπονητή, έμπειρους ποδοσφαιριστές, έμπειρη διοίκηση. Αλήθεια όμως, μέσα σε όλη αυτή την εμπειρία, υπάρχει έστω και μία μονάδα που να έχει αγωνιστεί σε κάποιο πρωτάθλημα που το παίζει σε πολλαπλό ταμπλό; Ομίλους , Πρωτάθλημα, Κύπελλο και παράλληλα να σκέφτεται και την προσεχή χρονιά; Μην ψάχνετε απάντηση. Αυτή είναι «όχι». Ούτε ο Ιβάν, ούτε ο Αϊλτον και η παρέα του αλλά ούτε και ο Φοίβος έχουν βιώσει αυτό που μας πρόσφεραν φέτος. Δεν το έχουν ξανακάνει ποτέ στην καριέρα τους. Τι πρέπει να κάνουμε; Υπομονή. Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να φέρουμε στην Κύπρο έναν τέτοιο προπονητή ή τέτοιους ποδοσφαιριστές. Είμαστε πολύ μικροί για να πιστεύουμε πως είμαστε ανίκητοι.  Ταπεινότητα, υπομονή και πίστη πως στην επόμενη φορά θα διορθωθούν ακόμα περισσότερα λάθη. Το 2010 είχαμε το ίδιο πρόβλημα. Μόνο που εκεί ορισμένοι πίστεψαν πως δεν είχαμε αρκετές μονάδες. Το 2012 έχουμε τις μονάδες και μάλιστα είναι γενικώς αποδεκτό πως ποιοτικά υπερτερούμε από τότε. Ας ελπίσουμε πως στην επόμενη φορά θα μπορούμε να διαχειριστούμε καλύτερα τον παράγοντα «ψυχολογία». Αν χαθεί αυτός ο τίτλος ας κερδίσουμε τουλάχιστο κάτι άλλο που θα μπορούμε να εκμεταλλευτούμε στο μέλλον. Οι σπασμωδικές κινήσεις ποτέ δεν έδωσαν λύσεις παρά μόνο πολλαπλασίασαν το πρόβλημα. Ας μην βάζουμε περεταίρω ψυχολογικά εμπόδια στα ήδη υπάρχον.

Ο Θρύλος αξίζει περισσότερης εκτίμησης. Και αξίζει όταν ακόμα χάνει με τον τρόπο που παραδόθηκε στο Αντ. Παπαδόπουλος την 19η Φεβρουαρίου 2012. Όμως ο προπονητής και οι ποδοσφαιριστές μας απέδειξαν πως έχουν φιλότιμο και πως έχουν πολλές ψυχικές δυνάμεις μέσα τους. Η μουρμούρα, η κακόπιστη κριτική, τα γιουχαΐσματα και οι μετά-χριστο προφητείες δεν είναι ο τρόπος για να σταθεί ο Θρύλος στα πόδια του. Όσοι δεν το αντέχουν αυτό ας μείνουν στον καναπέ τους. Οι υπόλοιποι ακολουθάτε με τον τρόπο που γνωρίζει καλύτερα ο κάθε αγνός ΑΠΟΕΛίστας.

«Δυναμίτης»

Κάποιοι έμειναν στη Λυών…

Ανόρθωση-ΑΠΟΕΛ: 2-0

Ενώ τα αεροπλάνα με τους οπαδούς της ομάδας επέστρεψαν από τη Λυών την Τετάρτη, κάποιοι φαίνεται ότι έμειναν στη Γαλλική πόλη.

Δεν εξηγείται αλλιώς! Η ομάδα είχε ντέρμπι με την Ανόρθωση στο Αντώνης Παπαδόπουλος αλλά οι παίκτες ήταν αλλού…

Και δεν είναι μόνο που μπήκαν νωθρά στο παιχνίδι, δεν είναι που έκαναν παιδαριώδη  λάθη ώστε να βρεθούμε να χάνουμε με 2-0 στο 13, είναι που ποτέ δεν καταφέραμε να αντιδράσουμε…

Παίκτες χωρίς τσαμπουκά και χωρίς ψυχή που αποκοιμήθηκαν επειδή βρίσκονται στους 16 του Champions League και επειδή η αντίπαλος ομάδα έχει σημαντικές απουσίες…

Ακόμα μια απαράδεκτη εμφάνιση του ΑΠΟΕΛ στο πρωτάθλημα!

7η Μαρτίου 2012 ... το σημαντικότερο ραντεβού με την ιστορία !

Δεν ξέρω αν η 7η Μαρτίου θα σηματοδοτήσει το τέλος του ονείρου, που έτσι και αλλιώς είναι μια επιτυχία χωρίς προηγούμενο (και ίσως ούτε επόμενο!) αυτό όμως που ξέρω είναι πως μέχρι και το τελικό σφύριγμα οι Γάλλοι θα πρέπει να φτύσουν αίμα για περάσουν στην επόμενη φάση.  Ο αγώνας θα πρέπει να είναι εφιαλτικός για τον κάθε Γάλλο που πίστεψε πως θα κάνει περίπατο στο Ζερλάν. Η παρέα του Λυσσάντρο και του Μπάστος  θα πρέπει να ζήσουν κάτι ανεπανάληπτο και άπιαστο για την ποδοσφαιρική τους καριέρα. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που μεγάλα αστέρια του παγκόσμιου ποδοσφαίρου (βλέπε Lampard, Terry, κλπ) ανέφεραν πως αν και έχουν αγωνιστεί σε γήπεδα με 80,000+ οπαδούς, τέτοια ατμόσφαιρα δεν έζησαν ποτέ τους.

Ολόκληρο το ΓΣΠ θα πρέπει να ακολουθήσει τους ενορχηστρωτές Πορτοκαλί της Νότιας και να αψηφήσει το κρύο. Το χειροκρότημα (χωρίς γάντια) επιβάλλεται.  Το δικαιούνται όλοι, ποδοσφαιριστές, τεχνικό τιμ, διοίκηση αλλά και ο ίδιος ο κόσμος!

Γι' αυτό αν δεν έχετε προμηθευτεί το μαγικό χαρτάκι ακόμα, τρέξετε! Κάντε το όμως μόνο αν έχετε την φωνή για τουλάχιστο 90 λεπτά ακόμα ...! 

Η απογοήτευση δείχνει το μέγεθος της επιτυχίας!

 

Η απογοήτευση που ένοιωσαν οι οπαδοί του ΑΠΟΕΛ για την ήττα από την  Λυών στους 16 του Champions League δείχνει το πόσο επιτυχημένη είναι η φετινή πορεία της ομάδας στην Ευρώπη.

Ο ΑΠΟΕΛ δεν κατάφερε απλά να μπει (ξανά) στους ομίλους του Champions League αλλά κατάφερε να τερματίσει και πρώτος και να περάσει στους 16!
Κατάφερε κάτι το αδιανόητο για το μέγεθος της ομάδας και της χώρας που εκπροσωπεί. Να κατεβαίνει στη Λυών και να πιστεύει ότι μπορεί να πάρει αποτέλεσμα, όπως ακριβώς έκανε στην Αγία Πετρούπολή, στο Οπόρτο και στο Ντόνεσκ.
Τελικά, απέναντι σε μια ανώτερη ομάδα λύγισε και έχασε με 1-0  (χάρις και στην τύχη των αντιπάλων αφού η μπάλα πριν καταλήξει στα δίκτυα του Χιώτη κόντραρε  και στο πόδι του Ζόρζε).
Το 1-0 είναι σίγουρα δίκαιο αποτέλεσμα. Το προβάδισμα είναι υπέρ των Γάλλων. Ο ΑΠΟΕΛ όμως, θα παλέψει μέσα στο σπίτι του και θα προσπαθήσει να ανατρέψει το σκορ (όπως το έκανε ξανά) με τη βοήθεια του κόσμου του. Στις 7 του Μάρτη, ο ΑΠΟΕΛ θα εξαντλήσει τις πιθανότητές του για ακόμα ένα θαύμα, το οποίο, αν έρθει θα είναι το μεγαλύτερο που έγινε ποτέ…